چقدر بايد بيدار بود و حليم بود، وگرنه در خواب تو بيدارها كار را تمام مىكنند و در هنگام شتاب و عجله، خودت دستيار شيطان مىشوى و به خاطر اين كه ديگران ندزدند، خودت خيانت مىكنى و با خيانت خود، به صداقت گذشتهى خودت مىخندى و نتيجهى كار تا آنجا مىرسد كه از دين خدا با تمسخر ياد مىكنى و به كفر و تكذيب روى مىآورى كه اين حكايت قرآن است: «ثُمَّ كان عاقبةُ الذينَ اساءوا السُوى ان كذبوا بآياتِ اللَّه وَ كانُوا بِها يستهزئون»؛ عاقبت آنها كه بدى را بد انجام مىدهد (و با شتاب و ولع به آن روى مىآورند) اين است كه به آيات خدا تكذيب كنند و آن را هميشه بهبازى بگيرند.